Ανάρτηση Για Μεγάλους
Το παρόν κείμενο είναι προϊόν μυθοπλασίας. Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα, ονόματα, καταστάσεις και γεγονότα είναι απολύτως συμπτωματική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Στην μέση του δρόμου είναι πεσμένο ένα μικροσκοπικό χαλικάκι. Είναι ασήμαντο. Κανένας δεν το προσέχει. Περαστικοί το κλωτσούν καμιά φορά καθώς περπατούν για να πάνε στις δουλειές τους. Αυτοκίνητα περνούν και το πατάνε ή καροτσάκια με μωρά, που τα τραβούν υστερικές μητέρες που όλο τρέχουν και ποτέ δεν προλαβαίνουν. Το χαλικάκι όμως, πάντα εκεί να περνά απαρατήρητο…
«Ουφ!» αναστενάζει και συλλογιέται την μοναξιά του.
Ξαφνικά ακούγεται ένα απότομο φρενάρισμα αυτοκινήτου, ύστερα ένα πνιχτό ουρλιαχτό «Βοήθειααααα!» και μετά πέφτει από τον ουρανό ένα ζευγάρι γυαλιών που σπάει αμέσως μόλις ακουμπήσει στην άσφαλτο, εκεί στην μέση του δρόμου. Οι φακοί του γίνονται χίλια κομμάτια! Ο σκελετός από τα γυαλιά σπάει κι αυτός.
Όλα συνέβησαν, ακριβώς, δίπλα από το χαλικάκι. Εκείνο έντρομο προσπαθεί να καταλάβει τι έγινε, όταν βλέπει ένα μαύρο αυτοκίνητο να πατά γκάζι και να φεύγει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αφήνοντας ίχνη στην άσφαλτο από τις μεγάλες ρόδες του.
Το χαλικάκι σοκάρεται. Όμως, ύστερα από λίγο ακούει ένα χαμηλό κλάμα που προφανώς προέρχεται από τον σκελετό των γυαλιών.
– Τι σου συμβαίνει; ρωτά το χαλικάκι.
Ήταν ευχαριστημένο που βρήκε κάποιον να μιλήσει, αλλά πολύ στενοχωρημένο για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο σκελετός με τα γυαλιά.
– Αχ... αναστενάζει ο σκελετός γυαλιών.
– Ξέρεις… λέει το χαλικάκι, εγώ είμαι εδώ μόνο μου για πολύ καιρό. Κανείς δεν με βλέπει. Δεν έχω κανέναν για να μιλήσω. Και ξαφνικά, ήρθες εσύ κι έπεσες από τον ουρανό! Λυπάμαι που έσπασες… και οι φακοί σου έγιναν μικρά κομμάτια σαν κι εμένα.
– Αν ήξερες, τι έχουν δει αυτοί οι φακοί, χαλικάκι! Αααχ… αν ήξερες, τι έχουν δει τα μάτια τους… τα μάτια των φακών μου. Κι εγώ τώρα που έσπασα, κανείς δεν θα θέλει πια να με χρησιμοποιήσει, είπε με παράπονο ο σκελετός γυαλιών.
– Πες μου την ιστορία σου αν θέλεις, τον ενθάρρυνε το χαλικάκι. Εγώ κάθομαι εδώ αμίλητο για καιρό και παρατηρώ όσους περνούν. Θα ήθελα να μάθω για σένα.
– Δεν ξέρω τι να σου πρωτοπώ! Κάποιες πληροφορίες που ξέρω, είναι απόρρητες και άκρως εμπιστευτικές…
– ΔΔΔεν θα μιλήσω σε κανέναν! κόμπιασε το χαλικάκι, επειδή θυμήθηκε τον ήχο που έκαναν οι ρόδες τού μαύρου αυτοκινήτου στην άσφαλτο και τρομοκρατήθηκε ξανά.
– Κι αν μιλήσεις… δεν με ενδιαφέρει πια! Θέλω να τα πω, να ξεσπάσω. Δεν αντέχω άλλο… Κάποτε, ήμουν ένα ακριβό ζευγάρι γυαλιών πρεσβυωπίας δευτέρου βαθμού. Και είχα στρογγυλοκαθίσει επάνω στην μύτη τού δόκτορα Χαρχαλιά!
– Ποιος είναι πάλι αυτός; Ο Χαρ… Χαρχ… πώς τον είπες;
– Δόκτωρ Χαρχαλιάς! Δυστυχώς, είναι ο κορυφαίος επιστήμονας γιατρός, ο οποίος δημιούργησε τον κολλυβοϊό. Για χρόνια ολόκληρα ήταν κλεισμένος στο μυστικό του εργαστήριο, που βρισκόταν καλά κρυμμένο κάπου στην πόλη Γιουχουχάν της Κίνας, και δούλευε αθόρυβα με άκρα μυστικότητα. Προσπαθούσε να απομονώσει γονίδια από νυχτερίδες για να δημιουργήσει τον πιο ανθεκτικό ιό στον κόσμο. Ξέρεις, χαλικάκι μου, πόσες φορές άκουσα τον δόκτορα Χαρχαλιά να τρίβει τα χέρια του και να ξεφωνίζει:
«Χα χα χα… εφηύρα τον κολλυβοϊό. Σύντομα όλοι σας θα φάτε κόλλυβα! Από εμένα, τον δόκτωρ Χαρχαλιά!»
Αυτό συνέβαινε κάθε φορά που ο δόκτωρ νόμιζε πως είχε ανακαλύψει τον ιό. Όμως, σύντομα καταλάβαινε ότι το πείραμα δεν είχε πετύχει και τότε προσπαθούσε πάλι από την αρχή. Δούλευε έτσι για πολλά χρόνια, κλεισμένος μέσα στο μυστικό του εργαστήριο. Σπανίως έβγαινε για να δει την οικογένειά του. Και πάντοτε υπό αυστηρή παρακολούθηση. Πληρωνόταν αδρά από την κινεζική Κυβέρνηση και φυσικά, δεν είχαν αποκαλύψει στον δόκτορα Χαρχαλιά τον λόγο για τον οποίο ήθελαν οι κινέζοι πράκτορες τής Κυβερνήσεως να εφεύρουν αυτόν τον ιό. Υπήρχαν απόρρητα έγγραφα που εξηγούσαν όλα τα σχέδια τής κινεζικής Κυβέρνησης, όμως ο ίδιος ο δόκτωρ Χαρχαλιάς δεν τα είχε διαβάσει ποτέ!
– Γιατί; ρώτησε το χαλικάκι.
– Όπως σου είπα, χαλικάκι μου, τα έγγραφα αυτά ήταν απόρρητα. Απαγορευόταν και να τα πλησιάσει κανείς! Δεν γνωρίζω αν τα έγγραφα υπάρχουν ακόμη, αλλά ξέρω ότι εκείνον τον καιρό φρουρούνταν από τις αρχές τής Κίνας 24 ώρες το 24ωρο. Επίσης, ο δόκτωρας είχε υπογράψει ένα δεσμευτικό συμβόλαιο εχεμύθειας. Ότι δεν θα αποκαλύψει ποτέ και σε κανέναν (ούτε στην οικογένειά του) οτιδήποτε σχετικό με τα πειράματά του, το εργαστήριο και τις έρευνές του! Ακόμη και ο βοηθός τού δόκτορος, ο Κινέζος Κόδρας, είχε υπογράψει κι εκείνος εμπιστευτικό συμβόλαιο εχεμύθειας με τις κινεζικές αρχές. Έτσι, τους κρατούσαν στο χέρι για πολλά χρόνια πριν να ξεσπάσει η πανδημία στους ανθρώπους. Ακόμη και να το ήθελαν, κανένας από τους δύο δεν θα μπορούσε να μιλήσει…
...Που λες, χαλικάκι μου, ένα συνηθισμένο απόγευμα, ενώ καθόμουν νυσταγμένο επάνω στην μύτη τού δόκτορα, ξαφνικά τον ένιωσα να χοροπηδάει και να ξεφωνίζει με όλη του την δύναμη: «Εύρηκα! Εύρηκα!» και τότε κατάλαβα ότι –επιτέλους– είχε καταφέρει να δημιουργήσει τον πιο ανθεκτικό ιό στον κόσμο. Τον κολλυβοϊό! Νόμιζα τότε πως τα βάσανά μας θα τελείωναν. Ο δόκτωρ θα απεγκλωβιζόταν από το συμβόλαιό του, κι έτσι θα κερδίζαμε και πάλι πίσω την ζωή μας. Θα γυρνούσαμε στο σπιτάκι μας και όλα θα ήταν όπως πριν. Όμως αλίμονο… τότε ήταν που άρχισαν τα πραγματικά μας βάσανα… Όλες οι συμφορές μαζεμένες! Κάποιοι στην πόλη Γιουχουχάν αρρώστησαν από κολλυβοϊό. Αρχικά, παρέλυσε όλη η πόλη κι αργότερα ολόκληρη η Κίνα! Κάποιοι διέσπειραν τον ιό –δεν γνωρίζω να στο πω με σιγουριά– όμως, υποπτεύομαι πως ήταν μυστικοί πράκτορες τής κινεζικής Κυβέρνησης. Εξαιτίας τους, ο κολλυβοϊός εξαπλώθηκε. Από εκεί και μετά, οι κινεζικές αρχές προσπάθησαν να κουκουλώσουν το γεγονός, έτσι ώστε να μην πάρει χαμπάρι ο κόσμος για το μυστικό τους εργαστήριο και τον δόκτορα Χαρχαλιά, όμως ό,τι κι αν έκαναν, φήμες ξεφύτρωναν από παντού! Για μήνες ολόκληρους η Κίνα απαγόρευε σε δημοσιογράφους να μεταδίδουν ειδήσεις σχετικά με τον κολλυβοϊό ή να κάνουν ρεπορτάζ στην πόλη Γιουχουχάν από όπου ξεκίνησαν όλα. Όσοι δημοσιογράφοι δεν υπάκουσαν στις εντολές συνελήφθησαν από τις αρχές. Κάποιοι φυλακίστηκαν, ενώ άλλοι πέθαναν μυστηριωδώς. Μάλιστα, ένας οδοντίατρος στην πόλη Γιουχουχάν, ο οποίος μολύνθηκε από τον ιό, προσπάθησε να προειδοποιήσει τους συναδέλφους του (μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων) μιλώντας ανοιχτά για την επικινδυνότητα τού κολλυβοϊού και για τα μέτρα που έπρεπε να πάρουν, ώστε να προστατευτούν. Όμως συνελήφθη κι αυτός από τις κινεζικές αρχές και τελικά, πέθανε απομονωμένος σε καραντίνα στο νοσοκομείο τής πόλης, δίχως καμία επικοινωνία με τους δικούς του ανθρώπους… κι αποτέφρωσαν το σώμα του πριν να ενημερώσουν την οικογένειά του.
– Μα… Γιατί;
– Αυτό δεν το γνωρίζω, χαλικάκι. Υπάρχει ένα μυστήριο γύρω από αυτό. Όταν όμως, ο ιός εξαπλώθηκε κι εκτός Κίνας, τότε ήταν που έγινε ο μεγάλος χαμός…
– Δηλαδή;; Τι έγινε;
– Μα καλά! Εσύ χαμπάρι δεν πήρες, χαλικάκι μου; Για να μην σου τα πολυλογώ… όταν ο κολλυβοϊός εξαπλώθηκε και σε άλλες χώρες, τότε μπήκαν στο παιχνίδι κι άλλοι οργανισμοί.
– Τι οργανισμοί;
– Διεθνείς οργανισμοί με πολύ συγκεκριμένους σκοπούς. Όπως για παράδειγμα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υστερίας, ο Π.Ο.Υ. Την περίοδο που ο κολλυβοϊός ήταν σε έξαρση, ο Π.Ο.Υ. είχε έναν και μοναδικό σκοπό: Να μεταδώσει την Υστερία και τον Πανικό σε όλους τους ανθρώπους της Γης! Και το κατάφερε. Τους τρομοκράτησε, σχεδόν όλους, με την βοήθεια των Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης, των Μ.Μ.Ε. και όλοι συμμορφώθηκαν με τα νέα μέτρα που επέβαλε η Κυβέρνηση τής εκάστοτε χώρας.
– Και μετά; Τι έγινε μετά; κραύγασε το χαλικάκι όλο αγωνία.
– Ε, μετά… έγινε χαμός στην Κίνα και όχι μονάχα εκεί! Σε κάποιες χώρες σκότωναν εν ψυχρώ τους ανθρώπους που έβγαιναν στον δρόμο. Επέβαλαν περιορισμό στους πολίτες, επέβαλαν εμβολιασμούς, απαγορεύσεις, πρόστιμα. Όσο για την Ελλάδα… έφεραν, τελικά, τον δόκτορα Χαρχαλιά από την Κίνα στην Αθήνα με σκοπό να ενημερώνει καθημερινά από την τηλεόραση τους Έλληνες πολίτες, σχετικά με τον κολλυβοϊό. Κάθε μέρα όλοι οι Έλληνες –είτε το ήθελαν είτε όχι– ήταν υποχρεωμένοι να ακούνε τον δόκτορα Χαρχαλιά και τον βοηθό του, τον Κινέζο Κόδρα, να μετρούν κόλλυβα στις ειδήσεις. Ποιος ξέρει; Ίσως για να προλάβουν οι καημένοι Έλληνες να ετοιμάσουν τα κόλλυβά τους, πριν να τα κακαρώσουν με όλες αυτές τις ασχήμιες τού ελληνικού κράτους. Πόσα να αντέξουν πια κι αυτοί, οι κατακαημένοι, οι Έλληνες πολίτες;
Το χειρότερο όμως, χαλικάκι, από όλα όσα έκαναν, ήταν η χειραγώγηση μέσω του φόβου! Σε αυτή την προσπάθεια στην χώρα μας, συνέβαλε πολύ και ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υστερίας, ο Ε.Ο.Δ.Υ., ο οποίος είχε κι εκείνος ως μόνο στόχο (ακριβώς όπως και ο Π.Ο.Υ.) να μεταδώσει την Υστερία και τον Πανικό σε όλους τους Έλληνες τής χώρας.
– Και τα κατάφερε;
– Αν τα κατάφερε λέει; Τα κατάφεραν όλοι μαζί! Ο Ε.Ο.Δ.Υ. και ο Π.Ο.Υ., μαζί με τα Μ.Μ.Ε., τον δόκτορα Χαρχαλιά και την ελληνική Κυβέρνηση τα κατάφεραν τόσο καλά ώστε οι Έλληνες πολίτες να μην μιλούν, να μην αντιδρούν και να μην φωνάζουν ενάντια στα νέα μέτρα της ελληνικής Κυβερνήσης, αλλά να δεχτούν πρόθυμα και αθόρυβα την νέα τάξη πραγμάτων! Παράλληλα συνέστησαν σε όλους τους Έλληνες να απομονωθούν. Να μην βγαίνουν από τα σπίτια τους. Να μην αγγίζονται μεταξύ τους. Να μην διασκεδάζουν. Συνέστησαν στους γονείς να μην αγκαλιάζουν τα παιδιά τους. Συνέστησαν σε όλους να εμβολιαστούν με εμβόλια, τα οποία δεν ήταν δοκιμασμένα και είχαν άγνωστες παρενέργειες για τον ανθρώπινο οργανισμό. Συνέστησαν ακόμη στους πολίτες να μην γελούν και να μην μιλούν, γιατί έτσι θα μετέδιδαν τον κολλυβοϊό. Επέβαλαν στον ελληνικό λαό να φορά πάντοτε ένα φίμωτρο στο στόμα (οι ειδικοί το ονόμασαν μάσκα) που εμπόδιζε τους ανθρώπους να πάρουν ανάσα ακόμη και στους εξωτερικούς χώρους. Επίσης, συνέστησαν να μην κυκλοφορούν οι Έλληνες πολίτες έξω την νύχτα, επειδή οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως ο κολλυβοϊός είναι νυχτερινός τύπος και κυκλοφορεί τα βράδια! Γι’ αυτό απαγορεύτηκε η κυκλοφορία κάθε βράδυ από τις 21:00 έως τις 05:00 το πρωί κι έκλεισαν όλα τα νυχτερινά μαγαζιά. Επίσης, απαγόρευσαν και την μουσική! Επειδή, οι επιστήμονες τελικά, ύστερα από πολλές έρευνες που έκαναν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο κολλυβοϊός, εκτός των άλλων, είναι και χορευταράς! Του αρέσει, λέει, πολύ να χορεύει. Έτσι, με την μουσική μεταδίδεται περισσότερο. Γι’ αυτό την απαγόρευσαν. Κατάλαβες, χαλικάκι μου;
– Και τα κατάφερε;
– Αν τα κατάφερε λέει; Τα κατάφεραν όλοι μαζί! Ο Ε.Ο.Δ.Υ. και ο Π.Ο.Υ., μαζί με τα Μ.Μ.Ε., τον δόκτορα Χαρχαλιά και την ελληνική Κυβέρνηση τα κατάφεραν τόσο καλά ώστε οι Έλληνες πολίτες να μην μιλούν, να μην αντιδρούν και να μην φωνάζουν ενάντια στα νέα μέτρα της ελληνικής Κυβερνήσης, αλλά να δεχτούν πρόθυμα και αθόρυβα την νέα τάξη πραγμάτων! Παράλληλα συνέστησαν σε όλους τους Έλληνες να απομονωθούν. Να μην βγαίνουν από τα σπίτια τους. Να μην αγγίζονται μεταξύ τους. Να μην διασκεδάζουν. Συνέστησαν στους γονείς να μην αγκαλιάζουν τα παιδιά τους. Συνέστησαν σε όλους να εμβολιαστούν με εμβόλια, τα οποία δεν ήταν δοκιμασμένα και είχαν άγνωστες παρενέργειες για τον ανθρώπινο οργανισμό. Συνέστησαν ακόμη στους πολίτες να μην γελούν και να μην μιλούν, γιατί έτσι θα μετέδιδαν τον κολλυβοϊό. Επέβαλαν στον ελληνικό λαό να φορά πάντοτε ένα φίμωτρο στο στόμα (οι ειδικοί το ονόμασαν μάσκα) που εμπόδιζε τους ανθρώπους να πάρουν ανάσα ακόμη και στους εξωτερικούς χώρους. Επίσης, συνέστησαν να μην κυκλοφορούν οι Έλληνες πολίτες έξω την νύχτα, επειδή οι επιστήμονες ανακάλυψαν πως ο κολλυβοϊός είναι νυχτερινός τύπος και κυκλοφορεί τα βράδια! Γι’ αυτό απαγορεύτηκε η κυκλοφορία κάθε βράδυ από τις 21:00 έως τις 05:00 το πρωί κι έκλεισαν όλα τα νυχτερινά μαγαζιά. Επίσης, απαγόρευσαν και την μουσική! Επειδή, οι επιστήμονες τελικά, ύστερα από πολλές έρευνες που έκαναν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο κολλυβοϊός, εκτός των άλλων, είναι και χορευταράς! Του αρέσει, λέει, πολύ να χορεύει. Έτσι, με την μουσική μεταδίδεται περισσότερο. Γι’ αυτό την απαγόρευσαν. Κατάλαβες, χαλικάκι μου;
– Όχι! Μα πώς βοήθησαν όλες αυτές οι βλακείες τούς Έλληνες να μην κολλήσουν κολλυβοϊό; ούρλιαξε το χαλικάκι κοντεύοντας να σκάσει.
– Δεν ξέρω τι να σου πω. Για κάποια χρόνια στην Ελλάδα κάθε χειμώνα έκλειναν τα πάντα και κάθε καλοκαίρι άνοιγαν τα πάντα. Ενώ τον χειμώνα έκλειναν τα σχολεία, τα εστιατόρια κι όλα τα καταστήματα (εκτός των σούπερ μάρκετ), το καλοκαίρι τα άνοιγαν όλα! Τα κέντρα διασκεδάσεως, τα ξενοδοχεία, τους κινηματογράφους. Είπαν, πως το έκαναν αυτό για τον τουρισμό. Τα ταξιδιωτικά πρακτορεία έφερναν στην χώρα μας τουρίστες, όμως κάποιοι από αυτούς είχαν μολυνθεί από κολλυβοϊό. Έτσι, ενώ οι τουρίστες έρχονταν για διακοπές στην Ελλάδα τούς έβαζαν όλους, υποτίθεται, αμέσως σε καραντίνα! Ώσπου, κάποια στιγμή επειδή έτσι απλά κάποιος το αποφάσισε, ο κολλυβοϊός μετατράπηκε σε ένα κοινό κρυολόγημα. Κι έτσι, ξαφνικά, σταμάτησαν όλα! Οι απαγορεύσεις, τα εμβόλια, οι μάσκες και τα πρόστιμα… Τα ψυχικά τραύματα, όμως, που προκάλεσαν στους ανθρώπους με την απομόνωση, τον φόβο αλλά και τους θανάτους λόγω των μη δοκιμασμένων εμβολίων, πες μου χαλικάκι, όλα αυτά ποιος θα τα πληρώσει; Για όλα αυτά, δεν μιλά πια κανείς! Και τώρα, διέλυσαν και την Δημόσια Υγεία… πάντα την πληρώνουν οι αθώοι πολίτες! αναστατώθηκε ο σκελετός γυαλιών.
– Αααχ, πόσα ν' αντέξει πια κι αυτός ο έρμος, ο Έλληνας πολίτης; ξεφώνισε αγανακτισμένο και το χαλικάκι.
– Ώσπου μια μέρα εγώ κι ο δόκτωρ Χαρχαλιάς, συνέχισε πάλι να διηγείται ο σκελετός των γυαλιών, ενώ βρισκόμασταν πλέον μόνιμα στην Ελλάδα με όλες αυτές τις συμφορές κι ενώ ο δόκτορας περπατούσε ανέμελος στον δρόμο, τρεις μυστήριοι τύποι με κουκούλες και δερμάτινα μπουφάν, τον περικύκλωσαν στην μέση του δρόμου, τον άρπαξαν και τον έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο, το οποίο γκάζωσε κι εξαφανίστηκε με πολλή μεγάλη ταχύτητα! Ο δόκτωρ προσπάθησε να φωνάξει, αλλά τού έκλεισαν βίαια το στόμα. Έτσι, βγήκε μόνο μία πνιχτή κραυγή από τα χείλη του, κάτι σαν «Βοήθειααααα!» όμως κανένας δεν τον άκουσε, παρά μονάχα εγώ.
– Όχι, τον άκουσα κι εγώ! σχολίασε το χαλικάκι.
– Ε, τότε ήταν που έπεσα κάτω πόνεσα κι έσπασα, παραπονέθηκε ο σκελετός των γυαλιών, πέφτοντας από την μύτη τού δόκτορα και χτυπώντας στην άσφαλτο…
– Τότε ήταν που κι εγώ, τον διέκοψε αυθόρμητα το χαλικάκι, βρήκα επιτέλους, κάποιον για να μιλήσω!
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, καταστάσεις ή γεγονότα είναι εντελώς συμπτωματική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα.
Με εκτίμηση
κι αγάπη,
Στέλλα Γιανναδάκη
κι αγάπη,
Στέλλα Γιανναδάκη
Copyright: Στέλλα Γιανναδάκη©
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ευχαριστούμε !