Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026

Βραβεία & Έπαινοι 2007-2008

Πέμπτη 26-06-2025
Πριν από λίγες ημέρες βρήκα κάποια αρχεία στον παλιό μου υπολογιστή. Είναι φωτογραφίες από το πατρικό μου δωμάτιο, όπου είχα φωτογραφίσει το μακρινό 2007 τις περισσότερες διακρίσεις που έχω λάβει από  Λογοτεχνικούς  Διαγωνισμούς. Διαγωνισμούς  Ποίησης  &  Συγγραφής.
Κάπου εκεί μέσα στις φωτογραφίες βρίσκεται και ο Έπαινος τού λατρεμένου μου Επταποδούλη!
Έπαινος τού Επταποδούλη που πήρα από τον Δήμο Ηρακλείου στους Πολιτιστικούς Αγώνες 2007. Δυστυχώς έχει ξεβάψει λίγο από τότε.
Είμαι χαρούμενη γι’ αυτά τα βραβεία. Για όλη την προσπάθειά μου, για όσα έχω καταφέρει μέχρι τώρα και ξέρω ότι η προσπάθειά μου άξιζε τον κόπο.
Μια μέρα όμως, ένιωσα την προσπάθειά μου να ματαιώνεται όταν έδειξα με καμάρι τις διακρίσεις στους γονείς μου κι εκείνοι απάντησαν:
    – Όλον αυτόν τον καιρό τρέχεις, ταλαιπωρείσαι, ζορίζεσαι να βγάλεις φωτοτυπίες, να τα ταχυδρομήσεις, να τα στείλεις στους διαγωνισμούς… πόσα λεφτά έχεις βγάλει από όλη αυτή την προσπάθεια;

    – Τίποτα. Δεν έχω βγάλει χρήματα. Μα, δεν το έκανα για τα λεφτά!

    – Πόσα λεφτά, όμως, έχεις δώσει μέχρι τώρα; Σε φωτοτυπίες, σε ταχυδρομεία και εισιτήρια, σε κόπο;

    – Αρκετά.

    – Βλέπεις; Έχεις κάνει τόσο κόπο, έχεις τρέξει και τι έχεις κερδίσει από όλο αυτό;;;
Βραβεία & Έπαινοι για τα ποιήματα και ιστορίες μου
Εκείνη την στιγμή, ένιωσα ολόκληρη την προσπάθειά μου να ματαιώνεται. Όμως, πήρα και ένα Μεγάλο Μάθημα!!!  Κατάλαβα πως ό,τι κάνουμε στην ζωή μας είναι απαραίτητο να το κάνουμε για Εμάς, και  ΜΟΝΟ  για εμάς.  Για τον εαυτό μας.  Για κανέναν άλλον!
Έπαινοι, Βραβεία και καταλάθος... ένα μπουκαλάκι με νερό!
Δεν κάνουμε κάτι για να αποδείξουμε στους άλλους πόσο αξίζουμε. Δεν κάνουμε κάτι για να μάς αποδεχτούν οι άλλοι ή για να τούς δείξουμε πόσο καλοί είμαστε σε αυτό που αγαπάμε. Ό,τι κι αν κάνουμε, το κάνουμε για Εμάς!  Ό,τι καταφέρνουμε είναι δικό μας και  Μόνο Δικό Μας.

Δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα σε κανέναν. Χρειάζεται μονάχα να πορευτούμε στην ζωή μας με Αλήθεια, με ό,τι αγαπάμε κι ό,τι έχουμε μέσα μας ώστε να διεκδικήσουμε όλα όσα ονειρευόμαστε!
Είμαι Ευγνώμων για εκείνη την ημέρα. Η  Καρδιά  μου  μού έμαθε κάτι πολύ σημαντικό!

Την δημοσίευση στο Facebook θα την βρείτε Πατώντας Εδώ!


Τετάρτη 07-10-2026
Αυτό που κατάλαβα μεγαλώνοντας, ύστερα από αρκετά χρόνια που συνέβη το παραπάνω περιστατικό, είναι πως όταν ένα παιδί αισθάνεται την ανάγκη να αποδείξει στους γονείς του πόσο αξίζει για να νιώσει αποδεκτό από την οικογένειά του, τότε σίγουρα αυτοί οι γονείς κάτι δεν έχουν κάνει σωστά. Κάθε παιδί θα έπρεπε να είναι Αποδεκτό κι Αγαπητό από τους δικούς του ώστε να αισθάνεται σιγουριά και ασφάλεια μέσα στην οικογένεια, δίχως να πρέπει να αποδείξει το παραμικρό. Δίχως να πρέπει να πάρει Έπαινο ή βραβείο για να αξίζει. Αξίζει, ακριβώς επειδή υπάρχει!

Εάν ένα παιδί μέσα στην οικογένειά του αισθάνεται ότι πρέπει να αποδείξει την αξία του για να αγαπηθεί, αυτό θα πει πως η οικογένεια δεν ήταν λειτουργική και πως ό,τι κι αν κατάφερνε τελικά αυτό το παιδί πάλι δεν θα γινόταν αποδεκτό από τους δικούς του. Γιατί Δεν υπήρχε αρκετή Αγάπη εκεί μέσα... ώστε να το χωρέσει.  Δεν έχει να κάνει με το ίδιο το παιδί ή τα κατορθώματά του, αλλά με το αρχικό συναίσθημα των γονιών του.  Μάλλον, κάποια αναπηρία των γονιών τούς εμπόδιζε να αποδεχτούν το σπλάχνο τους και να το αγαπήσουν γι’ αυτό που πραγματικά είναι. Αργότερα, το πλάσμα αυτό θα κληθεί να πετύχει στην ζωή του, να αγαπήσει και να αγαπηθεί, να νιώσει άξιο κι αποδεκτό σε μία ανταγωνιστική κι ανθρωποφάγα κοινωνία... Εάν το ίδιο  Δεν  θελήσει να τα καταφέρει, τότε πάλι οι ίδιοι γονείς θα τού ρίχνουν το φταίξιμο.

Αλλά,  Δεν έχει καμία σημασία πια τι λένε οι γονείς, όταν εσύ,  Γνωρίζεις πραγματικά την Αλήθεια σου!  Ό,τι καταφέρνουμε το κάνουμε  Για  Εμάς και  Μόνο  Για  Εμάς!  Για Κανέναν άλλον.

         Με εκτίμηση
            κι αγάπη,
    Στέλλα Γιανναδάκη
Copyright: Στέλλα Γιανναδάκη©

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστούμε !